rss search

next page next page close

Workshop – Iedereen Kan Schrijven

workshop, webteksten

Iedereen Kan Schrijven

Workshop webteksten schrijven voor ondernemers

Zelf pakkende teksten leren schrijven? Geef je dan op voor mijn workshop Iedereen Kan Schrijven.
Vanuit mijn kennis en ervaring als copywriter leer ik je hoe je als ondernemer duidelijke, prikkelende en pakkende teksten schrijft. Voor je website, je (online) communicatie en je marketing.

Iedereen Kan Schrijven! is

– Praktisch
– In kleine groepjes
– o.a. over SEO en storytelling

Binnenkort deel ik hier meer info (er moet nog een website af ;)). Voor nu kun je je opgeven voor mijn mailinglist, en dan laat ik het je weten wanneer de eerstvolgende workshop plaats vindt.

Je kunt ook mijn Facebookpagina liken, dan weet je het sowieso als eerste.


next page next page close

OMG Mijn Kind is Veganist

Tja. Heb je dus een zesjarige thuis met een uitzonderlijk moreel geweten. Die geen dode dieren wil eten, en het liefst ook geen melk, honing en ei. Want dat is voor de dieren zelf.

Ik ben heel erg trots op het feit dat ik zijn moeder mag zijn.

En daarnaast sta ik voor de uitdaging om elke dag iets fatsoenlijks en veganistisch te koken voor hem. Want ik kook thuis. Vind ik leuk.

Wil jij ook iets leuk vinden? Dan kun je de Facebook-pagina OMG Mijn kind is Veganist liken. Hierop deel ik elke dag een veganistisch kindvriendelijk recept. Voor als je in hetzelfde schuitje zit. Of gewoon interesse hebt.

Verwacht nog geen glossy foodblog, frisse filters en gesponsorde content. Komt vast nog wel. Maar ik ben nu gewoon begonnen en ik ben heel benieuwd hoe dit gaat lopen.


next page next page close

Brekend: Deze website gaat op de schop

Help, mijn Tekschrijvert is klussert!

U merkt daar verder niets van. Maar dan weet u het maar.

Op dagmarholtman.nl/2.0 wordt het alleen maar leuker. En overzichtelijker. En professioneler.

website wordpress tekstschrijver copywriter

Kijk maar

Heb je nog dwingend advies of motiverende woorden? Of klussen? Mail naar dag@dagmarholtman.nl.

John williams

Nou maar hopen dat John Williams niet langs hoeft te komen om de boel te redden


next page next page close

Mag het een uurtje meer zijn?

Funny Walks klok

“En hoeveel uur gaat dat ongeveer kosten?” Het is de op één na meest gestelde vraag in acquisitiegesprekken.* Uitstekende vraag. Als ik daar toch eens een pasklaar antwoord op had.

Mijn figuurlijke prijskaartje

Het liefst zou ik willen zeggen dat ik denk dat de betreffende opdracht grofweg tussen de zoveel en zoveel uur gaat kosten. Ongeveer. Maar de meeste opdrachtgevers willen precies weten waar ze aan toe zijn. Snap ik. Ik sta ook niet graag een spijkerbroek af te rekenen bij een winkel en dat dan blijkt dat die twintig euro duurder is dan ik in mijn hoofd had. Het verschil is natuurlijk dat een spijkerbroek een letterlijk prijskaartje heeft. En mijn diensten – het verzorgen van online copy en communicatie – slechts een figuurlijk prijskaartje.

Copywriter Dagmar Holtman heeft soms moeite met haar uren te bepalen

“Euhm… iets van drie uur, ofzo? Denk ik?”

Voor klant A tot en met Z

Tijd en inschatten, ik vind het ingewikkeld. Om te beginnen is de ene opdrachtgever de andere niet. Waar meneer A mij dagelijks overlaadt met mails, elektronische kattebelletjes van drie maanden geleden en telefoonnummers van vage connecties (“misschien heeft huppeldepup nog een leuk verhaal. Ik weet niet of ie er nog werkt, hoor”), laat mevrouw B mij bungelen. Ik mag zelf verzinnen wat haar organisatie allemaal wel of niet wil communiceren. En bedrijf C wil geen moment onbenut laten om zijn vetorecht te laten gelden, terwijl klant D vooral wil weten hoeveel rendement mijn werk zijn organisatie gaat opleveren.

Keiharde sales of softe kennisdeling?

Kortom, zoveel mensen, zoveel wensen. En de ene wens kost mij meer tijd dan de andere. Maar ook: de ene case is de andere niet. Organisatie X bulkt van de ideeën, maar is niet zo concreet in wat ze eigenlijk wil aanbieden. Y wil gewoon lekker commercieel verkopen, terwijl stichting Z vooral kennis wil delen en bewustwording wil creëren.

In welke wereld dompel ik mezelf onder?

Als ik de online communicatie ga verzorgen voor een organisatie, wil ik me onderdompelen in de wereld van dat bedrijf. Alleen staan niet alle werelden even dichtbij me. Zo ben ik van huis uit geïnteresseerd in thema’s zoals duurzaamheid, voeding of lifestyle. Maar de bouwsector, de financiële branche en de gezondheidszorg: da’s andere koek. Die werelden moet ik me eigen maken en dat kost tijd.

Tijd is geld

Afbeelding via softwarethinktank.com

Quanta costa?

Wat ook meespeelt: communicatie mag nooit teveel kosten. Want een beetje Facebooken, af en toe een nieuwsbriefje en wat stukjes webtekst redigeren: hoeveel tijd is dat nou? Tja, als je het goed wilt doen, geldt de stelregel: altijd meer dan je denkt. Precies. Altijd meer dan ik denk. Dat is dus mijn valkuil. Ik schaal te laag in.

Afgeknabbelde kwartiertjes

Nadat ik mijn begroting heb overhandigd, kijk ik alsnog besmuikt richting mijn potentiële nieuwe klant. Vindt ie het niet te hoog? Moet ik gaan bedenken waar ik nog kwartiertjes af kan knabbelen? En hoe groot is de kans dat ik die weggeknabbelde kwartiertjes alsnog wel ga maken? Op een schaal van 1 tot 10, waarbij 1 staat voor ‘heel groot’ en 10 staat voor ‘allejezuskanonnewaareindigtditingodesnaam groot’? Juist.

Aankaarten (en hopen)

Gelukkig word ik steeds ouder en wijzer, en kaart ik het zo snel mogelijk aan als een opdracht meer tijd gaat kosten. Meestal reageren opdrachtgevers begripvol. Maar niet altijd. Waardoor ik me weer ‘Alice in Freelanceland’ voel, niet helemaal wetend welke houding ik nou moet aannemen. Bij langlopende klussen laat ik het er meestal maar bij, in de hoop dat ik dat gemaakte kwartiertje op een later moment nog kan inlopen. En dat gebeurt ook wel. Soms.

Hoeveel moeite kost het jou om je te uren in te schatten? Of heb je daar een gouden formule voor (want die hoor ik dan graag)?

*Op nummer één staat: “En aan welk bedrag moet ik ongeveer denken?” (Waarop ik dan schoorvoetend mijn uurtarief noem.)

‘Mag het een uurtje meer zijn’ werd eerder gedeeld op Ondernemen op Hakken.


next page next page close

Copy en online communicatie voor Green Film Making

Alles en iedereen moet groen. Moet? Ja, moet. Dus ook de Nederlandse film- en televisiesector. (En dat kan gelukkig ook gewoon, want green filmmaking timmert al 4 jaar aan de weg)

GreenFilmMaking_logo


next page next page close

Copy & Communicatie voor Accessibility

logo-accessibility-3

Stichting Accessibility is de key player op het gebied van digitale toegankelijkheid. Want net zoals dat overheidsgebouwen, bussen en toegangswegen toegankelijk moeten zijn voor iedereen, geldt dat ook voor…websites.

Ik verzorg artikelen, nieuwsbrieven en testimonials voor ze.


next page next page close

Tom Ka Kai

tom ka kaiVoor minimaal twee personen

“Snijd jij even een uitje? Doe er maar twee trouwens.” Tom hanteerde een groot koksmes waarmee hij achtereenvolgens twaalf tenen knoflook en drie pepers fijnhakte. Ik keek naar het aardappelschilmesje in mijn hand, vervolgens naar de mand met uien en vervloekte mezelf inwendig voor het opdoen van de extra laag mascara vanochtend.

Tom kieperde de knoflook en pepers in de grote soeppan, bij de fijngesneden limoenbladeren die in de gloeiend hete pindaolie lagen te sissen. Ik sneed de uien terwijl ik mijn hoofd afwendde, om de prikkelende uienlucht te vermijden. “Hier, een stukje brood. Niet doorslikken, gewoon tussen je lippen houden. Dat helpt.” Tom stak het stukje brood tussen mijn lippen en bij zijn aanraking kreeg ik het ineens ontzettend warm.

Ik hield niet zo van Thais eten, maar sinds Tom bij de Thai Tiger werkte, kwam ik er bijna wekelijks. De eerste keer wist ik niet wat ik moest bestellen. Al die Thaise namen zeiden me niets. “Ik vind jou wel een type voor een goed soepje”, klonk het ineens. Ik keek op van de menukaart en was onmiddellijk verliefd. “Ik zou een Tom Ka Kai nemen, met kokosmelk en kip. Die heeft de kok net vers gemaakt.” Op dat moment had hij me net zo goed een levende inktvis kunnen aansmeren. Ik kon alleen maar staren naar dat knappe gezicht met die groene ogen.

Sindsdien was dit mijn vaste recept. “Ha, miss Tom Ka Kai!” klonk het als ik het restaurant binnenstapte. Na een paar maanden verzamelde ik al mijn moed en vroeg om het recept. Tom grijnsde. “Kijk, ik kan het voor je gaan opschrijven, maar eigenlijk moet ik het gewoon een keer voordoen.”

En zo kwam het dat ik op zondagochtend om half 10 in mijn nieuwe rokje en op hoge pumps in een restaurantkeuken in de knoflookwalm stond te roeren in een soeppan. “Mag eigenlijk niet, maar we smokkelen een beetje.” zei Tom toen hij een paar scheppen boullionpoeder over het uienmengsel gooide. “En nu het belangrijkste, de kokosmelk”. Even later lepelde hij een pot currypasta leeg boven de pan.

Ondanks mijn getuite lippen en knipperende wimpers werd het me om half 11 duidelijk dat we echt níets anders gingen doen dan soep maken.

Ik kreeg een gloeiend heet plastic emmertje mee, waarin stukjes kipfilet, koriander en taugé dreven. Zodra ik de hoek om was kieperde ik het leeg in de struiken. Ik hield niet zo van Thais eten.


next page

Workshop – Iedereen Kan Schrijven

Iedereen Kan Schrijven Workshop webteksten schrijven voor ondernemers Zelf pakkende...
article post

OMG Mijn Kind is Veganist

Tja. Heb je dus een zesjarige thuis met een uitzonderlijk moreel geweten. Die geen dode...
article post

Brekend: Deze website gaat op de schop

Help, mijn Tekschrijvert is klussert! U merkt daar verder niets van. Maar dan weet u het...
article post

Mag het een uurtje meer zijn?

“En hoeveel uur gaat dat ongeveer kosten?” Het is de op één na meest gestelde...
article post

Copy en online communicatie voor Green Film Making

Alles en iedereen moet groen. Moet? Ja, moet. Dus ook de Nederlandse film- en...
article post

Copy & Communicatie voor Accessibility

Stichting Accessibility is de key player op het gebied van digitale toegankelijkheid....
article post

Tom Ka Kai

Voor minimaal twee personen “Snijd jij even een uitje? Doe er maar twee trouwens.”...
article post

Dagmar schrijft

Als tekstschrijver en copywriter graag en veel. Online en offline. Plukt graag aan webteksten zodat ze SEO-waardig zijn. Bedenkt puntige short copy en goed doortimmerde long copy. Nieuwsbrieft dat het een aard heeft. Denkt graag mee over social media-strategiëen. Snapt de statistieken van Analytics en wil dat best uitleggen. Ook in het bezit van een rode correctiepen en eindredactie-skills. Check mijn portfolio en neem gerust contact op als ik iets voor je kan betekenen.

Verder blog ik. Over hoe je zonder bakfiets toch een blakende jonge ouder kan zijn. Over dingen die ik op televisie zie. Over trends, topics en tekens aan de wand in medialandschap. Verwacht lekker leesbaar, optioneel gegrinnik en soms een mening.

Contact gegevens

T +31 6 41256101
E dagmar.holtman@gmail.com

BTW 132318039B01
KvK 55769527