Je korte verhaal. Je familiegeschiedenis. 
je rake observaties die het begin van je columnistencarrière moeten inluiden. 

Of iets heel anders. Iets dat nog nooit geschreven is. Hoe begín je daarmee? Het flauwe antwoord: gewoon door érgens te beginnen.

Tja, zeg jij. Noem je dat ‘gewoon’? 

Terecht. Want schrijven kan dan wel heel erg leuk zijn. Maar als je écht iets te vertellen hebt, is het soms ook doodeng. Of gewoon f*cking moeilijk. 

Dan helpt het enorm als je merkt dat je niet alleen staat in je schrijfambities. Dat er anderen zijn, die tegen dezelfde hobbels opbotsen. Wat ook helpt: als er iemand naast je staat, die in je gelooft en die je een veilige schrijfomgeving biedt. En die je coacht. Naar die volgende zin, die volgende alinea, dat volgende hoofdstuk, dat volgende blog.

Je moet érgens beginnen.